خوش آمدید — امروز سه شنبه ۹ خرداد ۱۳۹۶

ICAO- ایکائو

بازدید: 1062
   

icao.jpgتاریخچه ی صنعت هوانوردی

 

در سال 1919 و پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، نمایندگان 33 کشور جهان در شهر پاریس گردهم آمدند و برای تدوین قوانین و مقررات ناوبری هوایی، کنوانسیونی را به امضا رساندند که به کنوانسیون پاریس مشهور شد. با امضای این کنوانسیون، نخستین نهاد بین المللی صنعت هوانوردی با نام کمیسیون بین المللی ناوبری هوایی (ایکان) تشکیل شد. اندکی بعد، در سال 1928 میلادی، با حضور نمایندگان 11 کشور جهان، کنوانسیون دیگری به نام کنوانسیون هاوانا به امضا رسید و تعداد نهاد های بین المللی هواپیمایی کشوری به دو نهاد افزایش یافت.

 

جنگ جهانی دوم چندین سال به طول انجامید و در این مدت، کلیه ی فعالیت های اقتصادی، کشاورزی، صنعتی، و تجاری، تحت الشعاع جنگ قرار گرفت. صنعت هواپیمایی کشوری نیز از این امر مستثنی نبود؛ اما با وجود مشکلات متعدد و به رغم ناملایمات فراوان، فعالیت این صنعت هرگز متوقف نشد و هواپیمایی کشوری به حیات خود ادامه داد. پس از پایان جنگ، صلح و امنیت به تدریج جهان را فرا می گرفت و این امر رونق مجدد اقتصاد و تجارت را در پی داشت. در روزهای پس از جنگ، تقاضا برای جابه جایی بار افزایش یافته بود و این امر در روزهای پایانی جنگ، قابل پیش بینی بود؛ چرا که هواپیماها وسائل پرنده ی قدرتمندی بودند که می توانستند حجم زیادی از بار و مسافر را در مدت زمان بسیار کوتاهی جابه جا نمایند. نظم و یکپارچگی حاکم بر این صنعت نیز عامل دیگری بود که به توسعه ی هر چه بیشتر آن کمک می کرد.

 

از دو سال پیش از پایان جنگ جهانی دوم، کاملا عیان بود که صنعت هواپیمایی کشوری در اقتصاد جهان پس از جنگ، نقشی حساس و کلیدی خواهد داشت. همچنین، در آن روزها به نظر می رسید بسیاری از کشورها مایلند خدمات هواپیمایی کشوری را به صورت تجاری ارائه دهند. به همین دلیل، تعدادی از کشورهای صنعتی بحث هایی جدی را برای امضای توافق نامه های سیاسی و دیپلماتیک آغاز کرده بودند تا راه تجاری سازی این صنعت را در کشور خود هموار سازند. مهم ترین این کنفرانس ها، کنفرانس انگلیسی-آمریکایی کبک است که با حضور رئیس جمهور و نخست وزیر وقت ایالات متحده و بریتانیا در کشور کانادا برگزار شد. این مقامات در نظر داشتند یک نهاد بین المللی هوانوردی زیر نظر سازمان ملل متحد تشکیل شود تا تدوین قوانین هواپیمایی کشوری و نظارت بر اجرای آن را بر عهده گیرد. از طرفی، همگام با رشد صنعت حمل و نقل هوایی در دهه های آغازین سده ی گذشته، نیاز به یکپارچه سازی قوانین و مقررات هوانوردی روز به روز پررنگ تر می شد. به همین دلیل، در 11 سپتامبر سال 1944، از نمایندگان 55 کشور جهان دعوت شد تا برای توسعه ی مطلوب صنعت هواپیمایی کشوری، ایمن تر شدن پروازها، گسترش همکاری های بین المللی، و همچنین یکپارچه سازی استانداردهای هوانوردی در شهر شیکاگو گردهم آیند. این گرد همایی، که به پیمان شیکاگو معروف شد، دراول نوامبر همان سال برگزار شد و طی آن، موافق نامه ی تشکیل سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری، ایکائو، نیز به امضای نمایندگان کشورهای حاضر در اجلاس رسید. به این ترتیب، مهم ترین نهاد بین المللی صنعت هوانوردی بنیان نهاده شد و سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری (ایکائو) متولد شد.

 

از آن زمان، ایکائو با تدوین استانداردها و مقررات لازم، به اعضای خود کمک کرده است تا علاوه بر داشتن پروازهایی امن و ایمن، حفاظت از محیط زیست را نیز در سرلوحه ی اهداف خود قرار دهند. ایکائو هفتم دسامبر، مطابق با 17 آذر، را روز هواپیمایی کشوری نامگذاری کرده است و در این روز ضمن تبریک به اعضای خود، چشم انداز صنعت هواپیمایی کشوری را نیز تبیین می کند.


سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری


 

نظرات

CAPTCHA:
نام
نام خانوادگی
*
پست الکترونیک
شماره تماس
نظرات
اطلاعات شما با موفقیت ذخیره شد
‏فارسی‏English